Ook dit jaar zijn we naar Nijmegen gegaan voor het Gebroeders van Limburgh-festival. Het festival, dat aanvankelijk is opgezet vanwege de expositie van de Très Belles Heures van de Hertog van Berry in het Valkhofmuseum, beleefde dit jaar haar vijfde editie.
In tegenstelling tot vorig jaar had DB een redelijke opkomst, met Isis, Nijso, Marisca met Zénaïde, Lea en mijzelf. Bertus deed riddertje in het Valkhofpark. Helaas konden er weinig buitenlandse groepen komen. Carnis, Porta Giovia en Elvelüüt Hamborch hadden af moeten zeggen.
Gelukkig waren enkele van onze Zweedse vrienden van Albrechts Bössor (Peter en Elisabeth Ahlqvist en Johan Klareld) er wel, en ook de Vlaams sprekende Duitse Thomas en Franziska Schatek (leden van MIM). Ook de Engelse schilder en zijn vrouw de calligrafiste waren er weer. Het zijn zulke vriendelijke, leuke mensen!
Door gebrek aan groepen was de CvC ook uitgenodigd, maar die stonden in het Kronenburg-park. Dat leidde uiteraard tot verwarring, want de Compagnie van Cranenburg zal zijn naam daar met veel plezier aan hebben verbonden, tot ongenoegen van Cor Kronenburg, die mee was met de ridders van Stichting HEI, die hun kamp dus op de Valkhof hadden opgeslagen.


This year, DB went to Nijmegen again, for the fifth edition of the Gebroeders van Limburgh-festival. We were with five this year; Marisca (with her baby daughter Zénaïde), Nijso, Lea, Isis and myself. Bertus was a knight on the Valkhof. Alas, many foreign groups couldn't make it, so they had hired the Compagny of Cranenburgh, who were placed far away in the Kronenburg Park. Albrechts Bössor did come, as well as the Schatek-family (members of MIM).

Omdat het festival dit jaar officieel pas om 12.00 uur begon, hadden we alle tijd om op te bouwen. Dat was ook nodig, want het waaide behoorlijk en dat vertraagde de boel nogal. De wind zorgde voor meer ongemakken. De luifel van de Schateks woei om, en ook de tent van Albrechts zakte in. Isis had Bertus' marktkraam mee, die we gelukkig konden verstevigen met scheerlijnen, omdat hij ook meermalen door de wind gegrepen dreigde te worden.
Helaas verloren de Schateks een paar schalen, en verloor Marisca een kom die bedolven werd onder een vallende tafel. De tafel raakte ook beschadigd. Dat was allemaal erg vervelend, en daarboven kregen we ook nog een voortdurende lading zand en rook op ons af. Dat, met nog wat kleine ergernissen, werkten mij ernstig op mijn zenuwen.


The wind was really annoying us when building the camp, and also after that, when some pottery was destroyed, as well as one of our tables. The wind was getting on my nerves a lot, because we had a continuous flow of sand and smoke in our faces, and together with some minor irritations, it was getting me really worked up.

Verder was het erg gezellig met onze gasten. Isis, Nijso en ik handwerkten (resp. borduren, leerbewerken en kleding naaien) terwijl Lea wol verfde. Marisca had vooral haar handen vol aan Zénaïde, die er niet altijd even veel schik in had. Zondag kwam Henk met Oriande, welke veel lol had met Zweedse uk Isolde, de dochter van Eli en Peter. Zaterdagavond hadden we nog een aanloop van wat deftige mensen, waarbij Bertus ons ook kwam opzoeken. Inmiddels hadden de Zweden al alderhande dranken soldaat gemaakt, die ze uitdeelden aan ons ter proeve. Ze hadden enkele goede bieren geregeld, en een fles port. Tom Schatek had ook wat kriekenjenever. Toen we wat melig werden, wilden Peter en Johan van Albrechts naar De Blauwe Hand, om er een mannenavondje van te maken. Bertus wilde achterblijven bij Isis, dus Franziska Schatek nam zijn plaats in en werd nu 'Bertus'. Dat bleek een excuus voor een hoop jolijt. Gelukkig waren de Zweden sneller dronken dan ik, want ik had niet veel zin in een kater. Peter en ik zwaaiden onze kaproenen op Johan in, die met zijn reflexen ons echter ook goed bestookte.


That aside, we had great fun working. Marisca had a load of work with the sometimes unhappy Zénaïde. On sunday, husband Henk brought Oriande, who had a great time with Eli and Peters daughter Isolde. On saturdayevening, after a obligatory amusing the richer visitors, we men took of to the pub, leaving Bertus with Isis and taking Franziska Schatek instead, who was then named Bertus the rest of the evening, a reason for a lot of jolliness. I was pleased the Swedes were getting drunk, for I wasn't too keen on a hangover. Peter and I attacked Johan with our hoods, but he could fight back well.

Photos by Elisabeth Ahlqvist.

Laurens

Van 8 tot en met 13 juli waren Bertus, Roberto en ik naar het Medeltida Ystad-festival in Zweden. Het betrof een kampement rondom een opgekalefaterd 'kasteel' (een grote hoeve) geheten Bjersjöholm (andere spellingen mogelijk) op de weg tussen Malmö en Ystad in Skåne. We waren uitgenodigd door onze bevriende groepen Carnis en Albrecht's Bössor, en mochten meeëten op voorwaarde dat we niet betaalden en wel meehielpen met koken en de barricade opbouwen. En, heel belangrijk: dat we stroopwafels mee zouden brengen, een blijkbaar typisch Nederlandse delicatesse, onbekend in Zweden. Het uitdelen ervan lokte curieuze gezichten uit, verbaasd snuffen, voelen en kijken, een voorzichtig hapje....en dan blijdschap! Een van Albrecht's vrouwen omschreef de sensatie als 'neuken in the mouth' (dit nadat we hadden uitgelegd wat neuken betekende). Een wat opmerkelijke omschrijving, maar ze bedoelde dat het lekker was.


From July 8th to 13th Bertus, Roberto and I went to Medeltida Ystad in Sweden on invitation by Carnis and Albrecht's Bössor, and we could join dinner if we didn't pay, but would help them with cooking, building fortifications, and, most important, bring stroopwafels, a Dutch delicacy which provoked surprise, inquiry and then joy - one of Albrecht's ladies described the sensation as like having sex, but then on the tongue. Bit strange, but it was good.


Op 8 juli vertrokken we 's ochtends om half 8 uit Alphen, om rond 9.00 aan te komen in huize Beijshuizen, waar we de pasgeboren spruit, Merel Merlijne van naam, van Machteld en Nijso mochten bewonderen. Als presentje hadden we een technische handleiding voor het functioneren van een baby gekocht. Een uurtje later begaven we ons richting Duitsland. Onderwijl regende het pijpestelen, tot zeker halverwege Denemarken.
In Bremen arriveerden we tegen 13.30, om Bertus te laten rusten, en het Fockemuseum te bekijken, met fraaie vroeg 15e eeuwse beelden en 13e t/m 15e eeuwse vondsten, en daarna een Bratwurst te eten in de stad, en de 14e eeuwse koorbankfragmenten in de kerk uitgebreid te fotograferen. Het was al tegen 17.00 toen we Bremen verlieten, ons tussen wegwerkzaamheden doorwrongen, om de veerpont naar Denemarken te pakken en laat (ca 23.00) in de schemering te arriveren in Bjersjöholm. We konden de LHO-tent slechts op een hellinkje kwijt, en rond 2.30 begon het al reeds licht te worden, dus besloten we te ruste te gaan.

On the 8th we left at 7.30, went for a quick stop at the house Machteld and Nijso Beijshuizen to see their recently born daughter, hurried through pouring rain towards Bremen, where we had a pause at the Fockemuseum and the church (and ate a Bratwurst) to take the ferry to Denmark and arrive late in the evening in Bjersjöholm, to put up our tent on a slope and sit around 'till early dawn.

Donderdag waaide het heel hard en was het wisselvallig, en aten we gerechten met veel uien, wat een opmerkelijke geur in onze tent veroorzaakte. Vrijdag nog veel wind, maar zaterdag was het al veel beter en zondag was zelfs heet te noemen. Omdat Ystad op 5 minuten rijden lag, konden we onze hapjes aanvullen bij de lokale supermarkt. De eerste keer bleken we echter een soort kluscentrum te hebben getroffen, waar toevallig ook chips en limonade werden verkocht. Op zaterdag vonden we gelukkig een COOP. Merkwaardigerwijs is bier boven de 3,5% alleen verkrijgbaar in speciaalzaken.
De dagen verliepen ongeveer hetzelfde: rond half 12 konden we als we wilden op vertoon van onze deelnemerspas lunch krijgen, een eenvoudige hap met sla, aardappel en een lekker mals stuk vlees. Overigens hadden we regelmatig ook zelf gewoon lunch. Om 13.50 was er een parade, waarbij we in wapenrusting met de stoet meewandelden over een afstand van ca 300 meter - aanvankelijk was gedacht aan een parade vanuit het centrum van Ystad, maar de 5 kilometer maakten dat wat zwaar; er was aan de organisatie voorgesteld dat elke deelnemer dan één kroon per meter kreeg, waardoor men er toch van af zag.
Tussen parade en slag maakten we vaak wat kleding of hadden lol in het kamp. Om 16.00 was dan de slag, een kleine belegering met coole pyro-effecten (lees: EXPLOSIES!) en het bestormen van de houten fortificatie, die resulteerde in het bruut afslachten van één der beide legers. Daarna hadden we nog wat skirmishing, gewoon voor onze eigen lol. All in good fun, hoewel een van de Bössor tijdens een oefening een zwaardhouw in zijn gebit kreeg, zodat zijn fraaie snor een lelijke wond moest verdekken. Daarna wachtten we op het avondmaal, waarop men zich vermaakte met gokken, bier drinken of naaien tot het donker werd. En dat is láát in Zweden. Er was tevens een avondprogramma met muzikanten en een vuurshow bij het kasteel.


Thursday and friday were quite windy and a little rainy, but saturday was nice, and sunday even hot. Fortunately, Ystad was close by, and we could do some shopping. Alas, beer above 3,5% was only available at special shops (we couldn't find).
Lunch was served from 11.30 and consisted of rather simple composition: tipically, Swedes serve potatoes and excellent meat, and some sort of salad with it. We had our own, even better, lunch in the camp as well.


At 1.50 PM we had a parade, which was very short; the organisation had proposed we walk from Ystad to the castle, but that was too great a distance, so when someone had opted we would receive a krona per meter each, the organisers were convinced.
At 4 PM we did battle, storming or defending the fortress, with cool pyro-effects (EXPLOSIONS!) and much brutal killing. After that we had some skirmishing for our entertainment. All in good fun, although some people got injured badly in practice of their own. For the rest of the time we sat around making clothes, having a laugh or seeing the site. The evenings were reserved for drinking, gambling and a night-entertainmentshow with fire and live music.

Zaterdag hebben Roberto en ik de omgeving gefotografeerd, die zeer indrukwekkend was. De omliggende landerijen waren groen-goud van het graan en de zon scheen op deze windbespeelde zee van stengels.
Zaterdagavond hadden we een soort banket, met schapenvlees, brood met boter en aal en iets vegetatiefs. Omdat het eten nogal laat klaar was, verbaasde het me dat het al snel half 2 's nachts was - dat verklaarde waarom ik begon in te zakken. We bleven doorfeesten tot het zo goed als licht was. Peter en Simon lieten zien hoe men piraat kan worden: gooi sterke drank in je oog, en laat iemand met een stuk hout tegen je scheen slaan, om dat hout vervolgens onder het been te laten zetten. Als vanzelf roept men dan 'arrr!'. Er waren ook twee erg leuke pluizige knuffelhonden, een soort witte huskey-achtige beesten, die als taak hadden warm en wollig te zijn, tot groot genoegen van kleuter Isolde, Peters dochter.
Op zondag ruimde iedereen al redelijk op tijd op, behalve wij, want we bleven nog een nachtje. Na ons geld (6000 kr) te hebben ontvangen, verpatsten Bertus en ik dat aan prachtig fustijn en namen daarna een douche - verstoord door twee Zweedse jongens die niet schroomden zich te ontkleden om ook te douchen. Simon had beloofd ons, na een Zweedse hamburger respectievelijk gehaktballen, de weg te wijzen naar een kasteeltje uit 1499 (nog nét middeleeuws dus :P), hetgeen best leuk was, maar Loevestein is indrukwekkender, zoals Bertus zei. Toen we terug waren, was op een auto het veld volledig leeg. Inmiddels had de meligheid toegeslagen en Roberto en ik citeerden meesterserie Ren & Stimpy, beklommen de hooiberg en pakten onze koffers in. Bertus belde met Isis, terwijl wij op de achtergrond dubbel lagen van het lachen.

Saturday I made pictures of the great surrounding lands filled with sunstruck flowing golden grain. In the evening we had a banquet, eating mutton, bread and eels, and something vegetably. Peter and Simon showed us how to be a pirate by throuwing liquor in your eye, and having your leg beaten simultaneously with a piece of wood which is to be placed under the knee, resulting in a well-ment 'arrr'.
On sunday everyone started packing, and after we had spent our payment partially on some beautiful fustian, Bertus and I took a shower, disturbed by two Swedes who weren't ashamed to denude themselves before us to shower as well. Simon showed us, after a hamburger and some meatballs, to a 1499 castle. Returned to the tent, the field was entirely empty. While Bertus called Isis, Roberto and I got into a laugh by quoting Ren & Stimpy, climbing the haystack and meanwhile packing for the journey.

Maandagochtend regende het, maar al gauw klaarde het op. Ontbijten deden we in Lund, waar we ook in de St. Laurentiusdom prachtige koorbanken fotografeerden van ca 1350, tot enige verbazing van het kerkpersoneel. Daarna reden we naar de veerpont, om rond 14.00 in Lübeck naar het stadsmuseum te gaan, en de twee mooie gothische kerken te bekijken, beide deels afgebrand in 1942, maar de St-Marienkirche was wonderwel redelijk intact. In Hamburg zochten we een bistro waar we toepasselijk een hamburger konden eten, maar moesten het uiteindelijk doen met überkapitalist McDonalds, omdat NERGENS hamburgers te vinden waren. Wel worst. Intussen hadden we het volledige hoorspel van The Hitchhiker's Guide to the Galaxy opgezet. Dat bracht me uiteindelijk in een vreemde stemming, gelovend dat je in feite niets nodig hebt om te reizen. Na een korte stop nabij Osnabrück reden we door tot Alphen, waar ik mijn blaas eindelijk kon legen. Thuisgekomen ontdekte ik het overlijden van mijn poes Bop.


On monday we travelled home via Lund, where we had breakfast and visited St Lawrence's, with pretty 1350 carved choirseats. In Lübeck we had a stop at the city-museum and two gothic churches, partially destroyed by fire in '42, but the St-Marienkirche seemed reasonably intact. In Hamburg we looked for a place to eat hamburgers, but they only sold saucages. We had to make do with capitalist McDonalds. On the road we listened The Hitchhiker's Guide to the Galaxy. Coming home I discovered the death of my cat Bop.

Trivia: Zweden zijn extreem keurig, rijden nooit harder dan 50 km/h - ook niet op de snelweg zo lijkt het; drinken en gokken zelden (behalve de mannen van Albrecht's) en zijn zeer beleefd. In tegenstelling tot Nederlanders ("English!").

Al met al een heel geslaagd weekje, zeker voor herhaling vatbaar! Ik wil nu al terug!

Laurens

Afgelopen DB/HEI evenement te Ootmarsum, twee weken geleden, was de eerste keer dat ik mijn personage van Gosen de platemaker op een middeleeuwse markt heb kunnen neerzetten. Een platemaker was een ambachtsman die een plate maakte, het veertiende eeuwse borstkuras. Naast dit belangrijkste onderdeel van de wapenrusting maakte de platemaker ook andere harnasdelen zoals de helm en arm- en beenstukken.
Omdat het mij nog aan een mobiel middeleeuws smidsvuur ontbreekt moest ik op het evenement koud smeden. Gelukkig had ik nog een ca. 1350-75 wapenhuve liggen die middels koud smeden afgemaakt moest worden; namelijk het er aan vastklinken van buisjes waaraan een barbier (maliënkraag) kan worden bevestigd. Hier heb ik mij het weekend dus mee zoet gehouden.



Past DB/HEI event at a medieval market in Ootmarsum two weeks ago, was the first time I actually portrayed my persona of Gosen the platemaker as a practising craftsman. A platemaker was a guy who made a plate, as the 14th century cuirass was named in the Low Countries. Next to this important piece of the harness the platemaker also made other armourpieces such as the helmet and arm- and legarmour. Because I still lack a transportable medieval smithy fire I had to work the metal cold. Luckily I had a c. 1350-75 wapenhuve (bascinet for you English types) lying around which had to be finished. I rivetted the little tubes to this helmet, by which means it will be able to attach a barbier (maille collar) to it. I happily spent the weekend doing this.



Ook net op tijd voor dit zonovergoten evenement had ik het doek voor mijn nieuwe marktkraam provisorisch af. Toen ik het houtwerk ervan aanschafte had ik hem eigenlijk in gedachten voor mijn koopmanspersonage, maar tevens de platemaker maakt er dankbaar gebruik van!



Also just in time for this sunbathing event I had temporarily finished the cloth for my new medieval marketstand. When I purchased its woodwork I thought I was going to use it for my merchant persona, but the platemaker was happy to be able to use it too!

De stijl van de kandelaar, met het houdertje, de schijf en de drie beentjes is te dateren in de 14e eeuw en vroeg 15e eeuw. Volgens literatuur is het de voorloper van de vanaf de midden 15e eeuw zo populaire kandelaren die een circulaire basis hebben (de ruimte tussen de beentjes opgevuld zodat hij een gesloten rand krijgt).
Andere, fragmentarische, en in meer of minder mate gelijkaardige vondsten van zulke tinnen kandelaren zijn gevonden in Londen, Brugge en Mechelen.

The style of candleholder, with the nozzle, disc and three legs, is 14th to early 15th century and according to literature presumably a precursor to the circular based candleholders of the mid 15th century and later. Other, more fragmentary, finds of this type of pewter candleholders were made in amongst others London, Brugge and Mechelen.

Een leuk detail van deze tien kandelaars is dat ze gemaakt zijn met omgesmolten tin van wat borden en kannetjes die ik van mijn recent overleden grootvader had georven (geen nood, ze waren niet antiek). Dus als ik nu een kaars opsteek in een kandelaar heb ik een mooi aandenken aan hem.

A nice detail is that when I light the candles in these candleholders I will always remember my late grandfather (passed away a few weeks ago), since the candleholders were made with pewter from the jugs and plates I inherited from him (don't worry they were not antiques).

Vorig jaar ben ik begonnen met het maken van een nieuwe set 1370 ambachtsman kleren. Een tuniek (rock in Middelnederlands) en een paar kousen (cousen of hosen in M-N), die het hele been bedekken en samen met de onderbroek als broek fungeren, had ik vorig jaar al gemaakt. Nu ben ik bezig een nieuw hemd te maken en hier zie je me bezig het hoofdgat om te zomen.

Since last year I have been busy making myself a new 1370 craftsmans set of clothing. A tunic (a rock in Middle-Dutch) and pair of stockings (cousen or hosen in M-D) are already finished. And now I am busy making new underwear. Here you can see me sew the neckline of the shirt.



Isis bracht me op het idee om voor dat omzomen een bepaalde steek te gebruiken zoals beschreven in het boek Textiles and Clothing (over archeologische vondsten uit Londen).

Isis gave me the marvelous idea to use a stitch out of the book Textiles and Clothing (Archaeological finds from London) for the neckline.

Om aan te tonen dat ik ook nog wel eens iets maak, post ik maar eens een foto van mijn beukelaar in wording. Ik ben er twee weken geleden mee begonnen en dit is wat ik tot nu toe heb gefabriceerd. Deze schildknop heeft een diameter van ca 30 cm (van punt tot punt) en zal worden vastgeklonken op een rond houten schildje, dat nauwelijks groter zal zijn.
De sporen van de schuurmachine die ik heb gebruikt moeten nog even weggepolijst worden, maar verder is dit gedeelte af.

De beukelaar is gebaseerd op een afbeelding uit de Alexanderroman (Roman d'Alexandre) uit ca 1340 (MS Bodleian 264 fol 109r), waarop, ietwat simplistisch, twee identieke beukelaars te zien zijn, met de zespuntige schildknop erop. Op de miniatuur is ook nog een soort rand over de bolling te zien; ik heb dit maar weggelaten, omdat ik het niet mooi vind, en dit project mijn eerste poging is om te smeden. Tot nu toe vind ik het best aardig lukken, dus als deze af is, ga ik verder met ander harnasmateriaal. Hetgeen natuurlijk 14e eeuws wordt, want dat is veel cooler dan die 15e eeuwse rommel - ik bedoel, dan kan ik er namelijk hier over schrijven.

Laurens

Summary: I have posted this picture of the buckler I am currently making. The metal cover has a diameter of 30 cm across and is to be riveted to a wooden part, not much bigger.

The buckler is based on a picture from the Flemish Romance of Alexander from 1340 (MS Bodleian 264 fol 109r). I have decided not to shape the rim across the surface, partly because I don't like it, and partly because it is my first experiment. After this I shall try my luck in more armouring, 14th century-style mostly, which is much cooler than 15th c. rubbish - I mean, so I can write about it here.